این مطلب را اکر جز در وبلاک آمایش سرزمین علیرضا آیت اللهی می خوانید بدانید که سرقت شده است

هدف ِ تهیٌه شِماها

هدف تهیه ی شِماها ترسیم هدف های موجود یا خطوط کلٌی سند « انتخاب های استراتژیکی سیاست آمایش و توسعه پایدار سرزمین طی بیست سال آینده » فرانسه بود . امٌا طبیعتا" این شما ها موفق به ترسیم و توضیح آن قسمت از اولویتها که استراتژی فرانسه را به خطر می انداخت نشدند . به اضافه ی اینکه این اسناد فقط به شِماهائی زیربنائی محدود نمی شدند ؛ بلکه تعریف و توضیح اصول سازماندهی و ایجاد تحول اداری در خدمات عمومی فرانسه را نیز در بر می گرفتند .
مجموعا" شِما ها بر دو نوع بودند :
- شماهای پیش بینی یاسناریو هائی درترسیم اهداف انتخاب شده دراجرای سیاستهای اتخاذی ( مثلا" ؛ شماهای مربوط به آموزش عالی که به صورت یک شیرازه بین موافقتنامه ها در بخشهای مختلف عمل می کرد ند ) .
- تعاریف حقیقی هدف های دخالت بخش عمومی ( دولت ) در اجرای برنامه ها ، و ابزار مورد کاربرد .
حال آنکه در خصوص محتوای شما ها ، در سندی که توسط دولت تهیه شده بود و در برخی از امور متوجه عدم تمرکز هم می شد ، رعایت اولویتهای هریک ازبخش های سرزمینی کشور هم مطرح بود . کاملا" واضح بودکه بنا به شما ها هم می توان بخشی از سرزمین را بر بخشی دیگر از آن در امر آمایش و توسعه اولویت بخشید ؛ بیشتر در نظرداشت ؛ یا بدون اینکه سازمان های محلی آنها را در تنگنا و تحت فشار گذاشت به حدٌ کافی و وافی مورد حمایت و راهنمائی قرار داد . آنچه باقی میماند این بود که تصمیمات اتخاذ شده توسط دولت فرانسه طبق وظایف و اختیاراتی که داشت مسلما" بر تصمیمات اتخاذ شده توسط مسئولان و سازمانهای محلی ( مثلا" در امر حمل و نقل ) تاثیر گذار می شدند .
در آنچه که به نتیجه شما ها مربوط می شود فقط تهیه و تنظیم آنها به صورتی صریح و کاربردی قابل قبول بودند ؛ امٌا حتی گاه در مواقعی که این شرایط فراهم آمده بود اثرات کاربردی آنها توسط قانونگذار محدود می شد .کسی نمی توانست با قانونگذاران مخالفت کند مگر مسؤولان « شمای منطقه ای آمایش و توسعه پایدار » در منطقه خود ( که البته آنها نیز نهایتا" نمی توانستند تاثیر قابل توجهی بر قانون و اجرای آن داشته باشند ) ؛ سازمان های دولتی مربوطه به فرض اعتراض نهایتا" چاره ای جز سزخم کردن در مقابل قانون نداشتند ؛ و به این ترتیب قاضی مربوطه نیز نمی توانست چندان کمکی به شاکی یا شاکیان داشته باشد .
با همه ی اینها در چند مورد لازم میبایست به قطعیت لازم دست یافت
( ادامه دارد انشاء الله )

نوشته شده توسط عليرضا آيت اللهي Alireza Ayatollahi در دوشنبه سیزدهم مرداد 1393 |
در سال 2002 میلادی هشت طرح کلٌی یا شِمای خدمات عمومی ِ بخشی در فرانسه مورد تصویب قرار گرفت : آموزش عالی - فرهنگ - سلامت - اطلاعات و مخابرات - حمل و نقل - نیرو - ورزش - فضاهای طبیعی و روستائی . بعدا" شماهای مرتبط با یکدیگر خدمات عمومی ( حمل و نقل مسافر و حمل و نقل کالاها ) بنا به حکم 654 - 2005 لغوشدند .امریه یا حکم مزبور ، که در قانون مرخ 25 ژوئن 1999 وُی نه پیش بینی شده بود ، سبب تهیه یک برنامه استراتژیکی ملٌی شد که فقط بخشی از آن به نتیجه مطلوب رسید .
تهیه برنامه بر عهده دولت بود، امٌا سازمان های محلٌی ، سازمان های تخصصی و سازمان هائی دیگر هم در این برنامه ریزی مشارکت داشتند . همین که پیشنویس برنامه تهیه شد آن را در سطح ملٌی به نظر خواهی عموم مردم گذاشتند . شور و مشورت های تخصصی هم (که در هر حال تعداد آنها کم نبود ) شروع شد .سنگینی کار در چنین روندی بدون کوچکترین شک و تردید سبب بد فرجامیش شد : ضرب الاجل ( غیر واقع بینانه ) 31 دسامبر 1999 تحقق نیافت و موافقتنامه های برنامه ملٌی - منطقه ای قبل از به پایان رسیدن تهیه طرح ملٌی که باید بر اساس آن مبادله می شدند ، به امضاء طرفین رسیدند . مسئله ی قوز بالاقوزی وسعت و شمار شور و مشورت ها یِ به خوبی تلخیص و تدوین نشده نیز ، در نارسائی و ناکارائی موافقتنامه ها و سایر سندهائی که به امضاء مسئولان امور رسیده بودند ، چنان چشمگیر بود که دیگر بدون شور ومشورت هائی جدید حل و فصل آنها غیر ممکن شده بود . این مانع بزرگ در کار می توانست ، همانطور که در باره قانون پاسکوآ عمل شده بود، با قبول طرح کلٌی ارائه شده از سوی مجلس ملٌی ، به صورتی رضایتبخش حل و فصل شود .
و امٌا دوٌمین مشکل : عدم تمرکز در کار تهیه طرح کلی بود که اصولا" توسط « هیئت نمایندگی آمایش سرزمین و تحرٌکات منطقه ای » ( داتار ) صورت گرفته بود ؛ و به رغم مساعی بسیار زیاد آن هیئت برای رسیدن به تعریفی از یک دکترین مشترک ، عملا" عقیم و مختلف الاجزاء باقی مانده بود .
( یادداشت بعدی : اهداف این طرح کلٌی چه بودند ؟ )


برچسب‌ها: شماهای طرح های عمومی, قوانین آمایشی فرانسه, تجربیات تفصیل در تهیه برنامه, مشارکت مردم در آمایش سرزمین, علیرضا آیت اللهی
نوشته شده توسط عليرضا آيت اللهي Alireza Ayatollahi در شنبه یازدهم مرداد 1393 |
 

به مبارکی و میمنت عید سعید فطر 1435 ه . ق ، وبلاگِ
مبنا : آمایش شهری و منطقه ای ( مدیریت و برنامه ریزی نواحی شهری بنا به آمایش )
ازاوٌل مرداد 1393شمسی افتتاح شده است
از پیشنهادات شما در تشکیل بهتر و تکمیل آن استقبال میکنیم

 

 

نوشته شده توسط عليرضا آيت اللهي Alireza Ayatollahi در جمعه سوم مرداد 1393 |

 

 

ابزارهای اصلی آمایش سرزمین در فرانسه :


تعیین حدود
ساماندهی املاک روستائی
شورای معماری ، شهرسازی و حفاظت محیط زیست
حفاظت سواحل کشور
حفاظت محوطه ها ( مثل محوطه آثار باستانی چون محوطه تخت جمشید یا محوطه مقبره کو روش در ایران )
محدودیت های ساختمانی
اعلان خطر ها
طرح هادی آمایش سرزمینی
عوارض ساختمانی بر ساخت و سازها
مطالعات عمومی برای حفاظت از محیط زیست
فضاهای طبیعی آسیب پذیر
قرارداد های شهری همآهنگی اجتماعی
مطالعه تاثیرات آمایش، معیارهای توسعه متوازن ، معیارهای حفاظتی
قانون سواحل کشور
بنا بزرگ و ارزشمند تاریخی
پارک ملی
پارک طبیعی منطقه ای
جواز آمایش
پروژه عام المنفعه
برنامه منطقه ای کمک به مسکن اقشار محروم
برنامه محلی شهر سازی
سافر
تصویری کلٌی از آمایش منطقه ای
تصویری کلی از آمایش دز هر بخش
تصویری کلی از هماهنگی مورد نظر بین مناطق متفاوت کشور
طرح هادی آمایش و مدیریت آبها
طرخ منطقه ای همآهنگی اکولوژیکی
سیستم اطلاعات جغرافیائی
تعیین مناطق سبز و مناطق آبی در سرزمین

* از ویکیپدیا به زبان فرانسه آمده است که امٌا معادل یا ورژن به زبان انگلیسی آن در تمام اینترنت یافت نمی شود ؛ آفتاب آمد دلیل آفتاب ؛ آمایش سرزمین به زبان انگلیسی عملا" وجود خارجی ندارد ...

نوشته شده توسط عليرضا آيت اللهي Alireza Ayatollahi در جمعه سوم مرداد 1393 |

 

قطب های توسعه


مجموعا" سیاستگذاری آمایش سرزمین در کشور مهدِ آن ، یعنی فرانسه ، با یک آمایش فوردیست سرزمین مطابقت می کند . تشکیلات اداری جدیدی که در آن کشور تاسیس شدند ، به ویژه هیئت آمایش سرزمین و تحرٌک منطقه ای ، ( داتار ) که در سال 1963 تاسیس شد ، در خدمت سیاست و مدیریت توسعه به صورت سرازیر شدن امکانات و وظایف از محل های برخوردارتر به محل های محروم تر ( نظریه ای اقتصادی که از نظریه قطب های اقتصادی فرانسوا پرو اقتباس شده است ) قرار گرفتند . این نظریه بر مبنای ریزش امکانات از محل های بزرگتر به محل های کوچکتر بود و به این ترتیب در شبکه ای شهری که در آن شهرهای برخوردارتر و شهرهای محروم تر مشخص می شدند جریان می یافت ( برنامه پنجم فرانسه ) . از سال 1964 با در نظر گرفتن هشت متروپل ، یا در واقع قطب های توسعه در سرزمین فرانسه ، که به منظور ایجاد حتی الامکان تعادلی هرچه بیشتر در میزان توسعه مناطق کشور منظور شدند ؛ برخی از شهرها را نیز مکمل یکدیگر ساختند تا به این ترتیب هشت قطب توسعه آمایشی کشور فرانسه را تعیین کنند :
لیل - روبه - تورکوآین
متز - نانسی
استراسبورگ
نانت - سنت ناظر
لیون - سنت اتین - گرونوبل
بوردو
تولوز
مارسی
در کنار این قطب های توسعه ملی شهرهائی هم به عنوان مراکز منطقه ای و در واقع رده ای بعدی از قطب های توسعه در نظر گرفته شدند ؛ چون :
رن
نیس
دیژون
کلرمون فران
که بیشتر به منظور خدمت رسانی به شهرها و روستاهای اطراف خود ، آنها نیز دارای زیربناها و تاسیسات عمومی ئی قابل توجه شدند .

نوشته شده توسط عليرضا آيت اللهي Alireza Ayatollahi در جمعه ششم تیر 1393 |

 

 

مبانی سیاست آمایش سرزمین

در حکومت متمرکز فرانسه

 

در کشور متمرکز فرانسه ، بحث سرزمین یا بُعد جغرافیائی، مکانی و فضائی  ، با توجه خاص به « امورعمومی » پس از دوجنگ بین الملل و تخریب های حاصله ، و ضرورت اقدامات دولتی در پرداختن به آنها از سال 1950 شروع شد .

نخستین تعریف مشهور و معتبر از آمایش سرزمین :

تعریف آمایش سرزمین در سال 1950  توسط اوژن کلودیوس - تپیت کاملا" گویای این سیاست است :

آمایش سرزمین ، مطالعه بهترین وضع توزیع جمعیت سرزمین در سراسر آن با توجه به منابع طبیعی و فعالیت های اقتصادی است .

این تعریف که جغرافیای جمعیت - جغرافیای منابع طبیعی - و جغرافیای اقتصادی را به ذهن می آورد سه آرمان اساسی را در بر میگیرد :

 

اهداف آمایش سرزمین :

 

- پاسخگوئی به توقعات مردم به استقرار عدالت اجتماعی در تمام نقاط کشور و اصلاح نابرابری های موجود .

- پاسخگوئی به توقعات اقتصادی مردم در تامین اشتغال ، افزایش تولید ، و... کاهش نرخ تورم ، و...

- ترجمان شیوه تفکر تقسیم کار و وظایف و تخصصی کردن امور برحسب مناطق جغرافیائی یک سرزمین .

به این ترتیب سرزمین کشور در قلب یک بینش فوردیستی (1) قرار می گیرد : « تقسیم کار اجتماعی » میبایست با « تقسیم کار و وظیفه بین مناطق متفاوت جغرافیائی » هماهنگ شده انطباق داشته باشد .

این دیدگاه در دستگاه دولت فرانسه و اصولا" در نظام سیاسی - اداری جمهوری فرانسه ، مورد اِعمال قرار گرفت و به جای یک وزارتخانه ( وزارت بازسازی کشور و شهرسازی ) دو وزارتخانه ی مکمل یکدیگر تاسیس شدند :

- وزارت آمایش سرزمین فرانسه

- وزارت امور ( تاسیسات و تجهیزات ) عمومی

برای دولت فرانسه در حوالی سال 1950 ، آمایش سرزمین به عنوان تصدی « بُعد مکانی برنامه ریزی » وارد عمل شد .

 

بنا به نخستین دیدگاهها :

 

سرزمین کشور یا به طور کلی هرجا که سرزمین خوانده می شود باید به نحوی ساماندهی شود که هرفعالیت اقتصادی - اجتماعی - فرهنگی در آن در مناسب ترین مکان جغرافیائی خود قرار گیرد . بنابر این « سرزمین » به عنوان جغرافیای فعالیتها ، پایگاه و رشد اقتصادی است . سرزمین سیستمی است که اجازه می دهد تا آن رابنا به مناطق یا فضاهای جغرافیائی خاصی که دارد تقسیمبندی کنیم . مناطقی هستند که مناسب انجام امور حکومتی ( تاسیسات دولت و... ) هستند ، مناطقی هستند که مناسب فعالیت اقتصادی هستند و باز بین آنها مناطقی بیشتر به کار کشاورزی می آییند ؛ مناطقی بیشتر به کار صنایع و...یعنی همان منطقی که بنابر آن در سال 1954 مناطقی در فرانسه تشخیص داده شدند ؛ پاریس را بیشتر به امور حکومتی اختصاص دادند و صنایع را تحت عنوان تراکم زدائی از آن شهر به سایر نقاط فرانسه فرستادند . 

سیاست تمرکزگرا ؛ امٌا نه حاکمانه ( استبدادی )

آمایش سرزمین به سبک اصلی خود در فرانسه « محرٌک » است و نه حکم و فرمان . مثلا" اگر در شوروی سابق سیاست های مشابهی به منظور رسیدگی به مناطق و شهرهای کمتر توسعه یافته و روستاها و صورت میگرفت حاکمانه و به امر دیکتاتوری پرولتاریا بود ؛ حال آنکه سیاست آمایش سرزمین در فرانسه محرک است ، مشوق است ، به راهی که بنا به مطالعات ژرف و گسترده درست بنظر رسیده است ارشاد می کند و نه مجبور .

 

(1) نگاه کنید به کتاب « اصول مدیریت علمی » نوشته فردریک وینسلو تیلور ، ترجمه محمد علی طوسی .

نوشته شده توسط عليرضا آيت اللهي Alireza Ayatollahi در چهارشنبه چهارم تیر 1393 |
 

 

آمایش سرزمین گرچه در سرزمین ، یعنی یک قلمرو جغرافیائی ، و طبق برنامه ، صورت میگیرد ؛ اصالتا" نه جغرافیا ست ، نه برنامه ریزی ، نه شهرسازی ، نه اقتصاد ، و...
تعریف سیاست آمایش سرزمین
politique d'aménagement du territoire

آمایش سرزمین عبارت است از مجموعه اقداماتی که دولت یا سازمان های محلی به منظور مساعدت و امداد به توسعه مناطق جغرافیائی یا به اصطلاح شهرستانها ، پیش میگیرند .
پس یک سیاست یا مجموعه سیاستهای توسعه ای است .
این سیاست ، بسیار فراتر از « سیاست توسعه شهر » ، شامل نظم و ترتیب دادن یا به اصطلاح بهتر آن در زبان فارسی ، ساماندهی فضائی ( جغرافیائی - مکانی ) انسان و فعالیت های عمرانی - اقتصادی - اجتماعی - فرهنگی وی است .
بنابر این مشتمل است بر :
سیاست های توسعه فعالیت های اقتصادی ( تولید - توزیع - مصرف )
سیاست های مسکن - شهر و منطقه سکنای انسانی
سیاست های راه ( زمینی - آهن - هوائی ) و ترابری
سیاست های مخابرات و ارتباطات
این سیاست یا مجموعه سیاست ها بنام آمایش سرزمین ، اساسا" و اصولا" یک مضمون ( notion (فرانسوی دارد ؛ چرا که از بدو پیدایش خود در حوالی سال 1945 میلادی ، روند تصمیمگیری و اجرای آن برعهده دولت مرکزی فرانسه ( با تفویض اختیاراتی محدود به مناطق - استانها - شهرستانها - شهرها ... )
تصمیمگیری و وضع قوانین و مقررات آمایش سرزمین ، تهیه برنامه توسعه ای ملٌی و تهیه بودجه آن برعهده دولت مرکزی فرانسه است ؛ امٌا در اجرا سازمانهای محلی ( شوراهای منطقه ای و استانی و ... استانداری ها و فرمانداری ها و شهرداری ها و... ) بنا به موافقتنامه های منعقده بین دولت و آنها ، نقش می یابند .

حال آنکه در اتحادیه اروپا و از آنجمله در انگلیس این سیاست بیشتر در حیطه قدرت دولت های محلی است ؛ یعنی سیاست هائی است که دولت های محلی و قدرتهای محلی برای منطقه - استان - شهرستان - شهر و روستای خود اتخاذ و تصویب می کنند .
town and country planning policy

نوشته شده توسط عليرضا آيت اللهي Alireza Ayatollahi در دوشنبه دوم تیر 1393 |

« آمایش سرزمین » میتواند قبل از هرچیزیک عقیده ، مسلک و مرام اخلاقی - انسانی و به ویژه مذهبی در راه حق الناس یا اخقاق حقوق مؤمنانی باشد که در مناطق جغرافیائی مشخصی از نعماتی که شایرین برخوردارند محروم میباشند . امٌا واقعیت این است که ابداع کنندگان آمایش سرزمین در فرانسه یا ایتالیا و امثال آنها آنچنانکه در اصل اوٌل قانون اساسی ج . ا . ایران آمده است در پی « حکومت حق » و حتی « انساندوستی » نبوده اند و مقصود آنان از استقرار عدالت بنابر مناطق جغرافیائی در واقع کاهش از شکافها و بی عدالتی های منطقه ای و ، نارضایتی مردمان ساکن مناطق محروم ، و قیام یا تجزیه طلبی آنها از یک طرف و سیل مهاجرت ها با خالی نهادن روستاها و شهرهای کوچک و امکانات آنها و تجمع در شهرهای بزرگ و ایجاد مسائلی بیشمار در آنها ، و...بوده است ؛ که چنین مسئله ای برای حکومت های ایالات متحده - فدرال کمتروجود داشته است .
عمل آمایش به احتمال بسیار بیشتر در یک حکومت استبدادی و تحت نظر استکباری که خواهان ثبات در درون کشورهای ضعیف تر نیست و نهایتا" با نظام فرماندهی قابل تحقق نیست و نظامی از برنامه ریزی را می طلبد که طبیعتا" همان نظام برنامه ریزی شهری - منطقه ای مجری سیاست های توازنگرایانه است :
اگر آمایش سرزمین یک عقیده و سیاست است برنامه ریزی شهری و منطقه ای ابزار و اسباب تحقق آن است .
امٌا وسیله ی برنامه ریزی شهری و منطقه ای که می تواند در خدمت نظام هائی سرمایه داری چون آمریکا و انگلیس باشد نباید به جای هدف ، یعنی آمایش سرزمین تعریف شود و از اینجاست که نمی توان در ترجمه آمایش سرزمین به زبان های انگلیسی - آلمانی - روسی و چینی و... به فرهنگ لغات اکتفا کرد ؛ و غالبا" فرهنگ لغات نقشی منحرف کننده را در این باره ایفاء می کنند .
در ترجمه های معمول نیز مترجمین با ذکر اینکه ترجمه را از کدام فرهنگ گرفته اند از خود اعلام برائت می کنند حال آنکه در کتاب ها و مقالات علمی این رشته همچنان که بارها مشاهده کرده ایم ذکر این نکته ضرورت دارد .
این است که متخصصان امر در واقع کمترین ارزشی برای ترجمه « آمایش سرزمین » به برنامه ریزی شهری و منطقه ای » قائل نیستند و نشان دادن تفاوت مفهوم و مضمون این دو اصطلاح را ضروری میشمارند .
امٌا در این تفاوت نیز نظرات متفاوتی بین صاحبنظران و حتی مؤسسات مسؤول امر وجود دارد و این است که موضوع توضیح این تفاوت در فرانسه طبیعتا" به « داتار » و نهایتا" به « کمیسیون ملی آمایش سرزمین » سپرده شده است و به این ترتیب تعریف آمایش سرزمین در فرانسه و به طور کلی در تمام اروپا تعریفی است که در قوانین و مقررات مربوطه آمده باشد ؛ تعریفی که سایر کشورهای اروپائی و از جمله کشور انگلیسی زبان بریتانیا نیز پذیرفته باشند و ترجمه آن به زبان انگلیسی نیز در قوانین و مقررات مربوطه آمده باشد .
نتیجه این که در آمایش سرزمین ، قبل ازهمه ، اصولا" و به خصوص بحث « سیاست های کلان کشور » ، تصمیم گیری و مدیریت کشورمطرح است :
به فرانسه
politique d'aménagement du territoire
به انگلیسی
town and country planning policy

نوشته شده توسط عليرضا آيت اللهي Alireza Ayatollahi در دوشنبه دوم تیر 1393 |

 

 آمایش سرزمین ، سیاستی برای پیشگیری از بحران ها با عدالت گرائی و توسعه گرائی است که از مکتب مادر و اصلی آن در فرانسه اقتباس شده و اصل اصطلاح به زبان فرانسه که در ایران بنا به سلیقه ی شاه معدوم به آمایش سرزمین ترجمه شده است ؛ و بهتر می بود به « ساماندهی سرزمین ترجمه شود ، به صورت زیر است :


aménagement du territoire


کسانی که موفق به تحصیل در این رشته نشده اند ، به ویژه کسانی که رشته های مشابه آن را در کشورهای انگلیسی زبان تحصیل کرده اند ؛ یا حتی بدون تحصیلات مربوط ، یا چندان مربوط ، به زبان انگلیسی آشنا هستند و به منابع انگلیسی دسترسی دارند ، یا به خصوص اصولا" وابستگی یی به فرهنگ انگلیسی دارند و خود را در آن ناگزیر می بینند ؛ به منظور بدست آوردن مدیریت آمایش سرزمین در ایران و برخورداری از منابع مالی مصوب آن خود را آمایشدان معرفی کرده سعی می کنند داشته های مشابه خود در فرهنگ و زبان انگلیسی را به جای آمایش سرزمین ترجمه کنند و بیاورند ؛ یعنی :


town and country planning


حال آنکه « برنامه ریزی منطقه ای و شهری » همانطور که از نام آن برمی آید « برنامه ریزی » است و چون آمایش سرزمین اصولا" به معنی سیاستگذاری ( و بنابر این نخستین یا یکی از نخستین گام های مدیریت ) نیست ؛ چنانکه یکی از بزرگترین استادان جهان در این قلمرو بنام نایلز هنسن در کتاب بسیار معتبری که با همکارانش تدوین کرده است و تحت عنوان « سیاستگذاری منطقه ای » در جهانی در حال دگرگونی توسط دفتر آمایش و برنامه ریزی منطقه ای سازمان برنامه و بودجه ترجمه و منتشر شده است ؛ در فصل سوم که مربوط به فرانسه است از ترجمه اصطلاح اصلی آمایش سرزمین به زبان انگلیسی اجتناب کرده و عین اصطلاح فرانسوی آن ، یعنی aménagement du territoire
را در کتاب به زبان انگلیسی خود آورده است ؛ به خصوص که :


- آمایش سرزمین نوعی شیوه تفکر عدالتگرایانه است که با اصول حکومتی کشورهای تقریبا" بطور کامل سرمایه داری آمریکا و انگلیس مباینت دارد
- آمایش سرزمین به لحاظ فوق نوعی ایدئولوژی محسوب میشود که در مقابل کشورهای عبورکرده از ایدئولوژی قرار گرفته است ؛ حال آنکه با اسلامگرائی صد در صد منطبق است .
- آمایش سرزمین در جهت حفظ وحدت کشورهائی غیرفدرال و با حکومت متمرکز چون فرانسه و ایران کاربرد دارد و نه در کشورهای متحده و فدرال که هرمنطقه شرایط و برنامه ریزی ( منطقه ای ) خاص خود را دارد .
و حال چون اکثر کشورهای بزرگ اروپائی به صورت فدرال ( منطقه - منطقه ) اداره می شوند و اتحادیه اروپا نیز خود به صورتی منطقه ای است حتی در اروپا نیز خصلت اساسی آمایش را تا حدودی مورد اغماض قرار داده آن را به برنامه ریزی شهری و منطقه ای ترجمه می کنند !  یک غلط مصطلح برای اروپای عصر حاضر و به تبع آن تا حدودی کشورهای روسیه و چین و... که سبب انحراف اصولی ا ذهان غیر متخصصان ، متخصص نمایان ، و دانشجویان در کشوری چون ایران می شود که به ایدئولوژی ( اسلام ) ) پشت نکرده است ، فدرال نیست ، و خطراتی گوناگون آنرا تهدید می کند .

نوشته شده توسط عليرضا آيت اللهي Alireza Ayatollahi در سه شنبه بیست و هفتم خرداد 1393 |

 

 

آمایش سرزمین اصولا" یک « سیاست » ، در راه « توسعه » در کشوری با « حکومت متمرکز » مثل کشور فرانسه ، با مناطق از نظر توسعه و ترقی و عقب ماندگی متفاوت از یکدیگر و دارای شکاف های توسعه ای قابل توجه ( مثل تهران و اصفهان و مشهد در مقابل ایلام و بلوچستان و کردستان ) ، به منظور کاهش این شکاف ها در راه ایجاد تعادل منطقه ای و نهایتا" استقرار هرچه بیشتر عدالت اجتماعی بین مناطق است تا ازجمله سبب طغیان برخی از مردمان برخی از مناطق عقب مانده تر کشور در حقخواهی و عدالت طلبی و چه بسا سبب تجزیه طلبی و امثال آن نشود . چنین سیاستی از دیدگاه صرفا" سیاسی - اجتماعی فرهنگی خود در حکومت هائی فدرال چون ایالات متحد - انگلستان - آلمان - روسیه - چین - و... کاربرد ندارد .
امٌا از جنبه ی به خصوص اقتصادی خود که به برنامه ریزی هائی بیشتر عمرانی ( زیربناسازی ) و رشد اقتصادی ختم می شود مشابهت هایی با سیاست های سایر کشورهای پیشرفته علمی چون « اقتصاد فضائی » در ایالات متحد ، و « برنامه ریزی منطقه ای و شهری » در پادشاهی متحده انگلستان دارد ؛ به ویژه که از نظر علوم و فنون برنامه ریزی اصولا" از این نظر نمی تواند با آنان چندان تفاوتی داشته باشد و شاید اصولا" این علوم و فنون برنامه ریزی برای آمایش ( و نه خود « سیاست » آمایش ) یکی باشند .
حال چون پس از گذشت یک سال از عمر دولت یازدهم حس کردیم که این دولت هیچگاه آمایش سرزمین را به متخصصان حقیقی آن در ایران نخواهد سپرد و با گرایشی شدید که لابد با تحصیلات رئیس دولت در انگلستان ، به آن کشو دارد بازهم آن را به مسافران انگلستان یا دست آموختگان و پیروان آنان هدیه می کند ! بر آن شدیم تا در مقابل این عمل انجام شده ، هرچند کاملا" غلط ! به ترجمه های فرانسه - انگلیسی این حوزه اشاره ای داشته باشیم که در یادداشت بعدی خواهند آمد انشاء الله .

نوشته شده توسط عليرضا آيت اللهي Alireza Ayatollahi در دوشنبه بیست و ششم خرداد 1393 |
 
مطالب قدیمی‌تر